pogrzeb niewierzących

Pogrzeb w krajach z tradycjami chrześcijańskimi

Pogrzeb w krajach z tradycjami chrześcijańskimi Palmy i krzyż z nekrologów większości chrześcijan W kulturach związanych z katolicyzmem, prawosławiem czy protestantyzmem, pogrzeb należy do tzw. sakramentaliów (nie: sakramentów). Grzebanie zmarłych związane jest z przekonaniem, że w końcu czasów przyjdzie Jezus i nastąpi zmartwychwstanie ciał.

Zmarłego zwyczajowo chowa się złożonego do trumny w ubraniu, w pozycji leżącej, z rękami splecionymi na brzuchu lub klatce piersiowej.

Przyjęło się w tym kręgu kulturowym, aby zmarli w trumnie wyglądali ładnie, dlatego zmarłych poddaje się zabiegom kosmetycznym.

W ich przebiegu na ogół maskuje się pośmiertne zmiany twarzy czy jej urazy powstałe w chwili śmierci.
Uzupełnia się braki ciała atrapami, masami plastycznymi lub woskiem, o ile była taka potrzeba ze względów estetycznych (dotyczy to braku kończyn). Trumna ze zmarłym umieszczana jest najczęściej w grobach ziemnych, wykopanych na głębokość ok.

2 m, następnie zasypywanych i przykrywanych nagrobkiem kamiennym lub betonowym.

Rodziny bogatych zmarłych składają trumny w murowanych grobowcach, w których można umieścić kilka kolejnych trumien. Wyjątkowo zamożni zmarli bywają składani w monumentalnych grobowcach, rozmiarem i stylem przypominających małe domki, kaplice czy nawet pałace.

Każdy grób powinien posiadać opis, informujący o nazwisku osoby pogrzebanej, dacie urodzenia (lub według innego zwyczaju ? wieku w chwili śmierci) i dacie śmierci oraz czasami kilka słów religijnego lub osobistego odwołania się do osoby zmarłej. W tej grupie kulturowej dopuszcza się również pochówek osoby zmarłej po spopieleniu ciała w specjalnym piecu kremacyjnym (kremacja) i zsypaniu prochów do urny.

Stosuje się to zwłaszcza w krajach protestanckich i zlaicyzowanych.

Ta forma pogrzebu jest także wybierana, gdy wygląd zwłok sprawia, że nie powinny być pokazywane przed pochówkiem.

Konieczne jest jednak pochowanie prochów w całości w jednym miejscu, wykluczone są więc pochówki polegające np.

na rozsypaniu prochów w miejscach ważnych dla danej osoby, lub jej rodziny, czy też wrzucenie do rzeki. Motywacja takiej formy pochówku musi być zgodna z zasadami wiary.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Pogrzeb

Jak dobrze zorganizować ceremonię związaną z pogrzebem?

Organizacja pogrzebu wiąże się z wieloma formalnościami, o które trzeba będzie zadbać. W czasie organizowania tego typu wydarzeń nie każdy z nas ma głowę do różnych dodatkowych kwestii, dlatego podczas planowania ceremonii warto wszystko bardzo dokładnie zaplanować.
Wyznaczenie planu działań oraz podzielenie zadań na kilka osób będzie najlepszym sposobem na uniknięcie stresu oraz wielu niepotrzebnych komplikacji.

Jeśli nie wiemy jak wszystko zorganizować, warto poszukać porad w Internecie oraz zatrudnić firmę, która pomoże zadbać o wszelkie ważne kwestie.

Do planowania ceremonii pogrzebowej zawsze warto podchodzić bardzo odpowiedzialnie, ponieważ tylko wtedy uniknąć można problemów.

Czas pogrzebu

pogrzeb niewierzących
W większości krajów, dopuszczających tę formę pochówku praktykuje się zakopywanie urn w płytkich grobach ziemnych lub ustawianie urn w kolumbariach za cienką płytą w ścianach krypt cmentarnych (nekropoliach) lub galeriach cmentarnych.

W prawie wszystkich krajach związkowych Niemiec jest to w zasadzie jedyna dozwolona forma pochówku prochów1.

Niektóre kraje związkowe Niemiec wydają jednorazowe pozwolenia na zatopienie prochów w rozkładalnej biologicznie urnie na pełnym morzu, ponadto niektóre z powyższych dopuszczają na zatopienie prochów w obszarze wód przybrzeżnych lub zakopanie w rozkładalnej biologicznie urnie w lesie.

W niektórych krajach świata praktykowane jest też rozsypanie spopielonych prochów.

W Polsce oraz w niemieckiej Mecklemburgii-Pomorzu Przednim2 prawo zezwala wyłącznie na rozsypanie prochów na terenie cmentarza.
W niektórych krajach, np.

w Szwajcarii czy USA dopuszczalne jest przechowywanie urny z prochami w domu rodziny zmarłego lub zakopanie jej w dowolnie wybranym miejscu.

We Francji w 71% przypadków urna z prochami zabierana jest do domu, w 21% złożona na cmentarzu a w 8% prochy zostają rozsypane. Czas pogrzebu od chwili śmierci, za kilkoma wyjątkami, nie jest ściśle przepisany.

Niemieckie kraje związkowe zakazują pogrzebu wcześniej niż 48 godzin od zgonu; najpóźniejszy możliwy czas pogrzebu jest regionalnie zróżnicowany, przykładowo Bawaria nakazuje na swym terytorium chować zmarłych w ciągu 96 godzin od zgonu, a Szlezwik-Holsztyn w ciągu 216 godzin3.
W większości państw dopuszcza się niekiedy ponadtygodniowe lub dłuższe opóźnianie pogrzebu, aby móc zorganizować manifestacyjny jego przebieg oraz umożliwić udział w nim przyjezdnym z odległych zakątków Ziemi.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Pogrzeb.
Dodane: 04-11-2016 03:18

Tagi: pogrzeb świecki pogrzeby

Widok do druku:

pogrzeb niewierzących